26 - كتاب اقرار ( يا نوع يازدهم در بارهء اقرار ( كه عبارتست از خبر دادن به حقى كه بر خبر دهنده لازم است خواه مال باشد يا عقوبت يا نسب ) از پنج آيه استفاده شده است : 1 - آيهء 11 ، از سورهء ملك * ( فَاعْتَرَفُوا بِذَنْبِهِمْ فَسُحْقاً لأَصْحابِ السَّعِيرِ ) * . 2 - آيهء 130 ، از سورهء انعام * ( وَشَهِدُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ ) * چه شهادت بر خويش اقرار به مورد شهادت است . 3 - آيهء 81 ، از سورهء آل عمران * ( أَ أَقْرَرْتُمْ وَأَخَذْتُمْ عَلى ذلِكُمْ إِصْرِي قالُوا أَقْرَرْنا ) * ، در اينجا فاضل صورتهاى چهارگانه را كه در مقام اقرار به اعتبار لفظ پديد مىآيد ( كسى به ديگرى مىگويد « لي عندك كذا » جواب مىدهد « انا مقرّ لك به » يا « انا مقرّ لك » يا « انا مقرّ به » يا « انا مقرّ » ) و از لحاظ دلالت بر اقرار مورد نظر و اختلافست هر چهار صورت را به استناد ظاهر آيه مشمول عنوان اقرار دانسته يعنى به ظاهر آيه بر هر چهار صورت استدلال كرده است . 4 - آيهء 135 ، از سورهء نساء * ( كُونُوا قَوَّامِينَ بِالْقِسْطِ شُهَداءَ لِلَّه وَلَوْ عَلى أَنْفُسِكُمْ ) * ، 5 - آيهء 8 و 9 ، از سورهء ملك * ( أَ لَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيرٌ قالُوا بَلى قَدْ جاءَنا ) * و نظير آنست آيهء 172 ، از سورهء اعراف * ( أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ قالُوا بَلى ) * .